به سر مي پرورانم من هواي حضرت باقر(ع)
به دل باشد مرا شوق لقاي حضرت باقر(ع)
زعشقش جان من بر لب رسيده کس نمي داند
که نبود چاره ساز من سواي حضرت باقر(ع)

****

به غربت علي و خاندان او سوگند
امام ما ز جهان رفت با دلي مغموم
هماره قصه مظلومي‌اش به خاک بقيع
بود ز غربت قبرش براي ما معلوم

اى صبر مطلق، گشته‏اى بى تاب از چه؟
اى كشتى عدل خدا، گرداب از چه؟
جسم شريفت از چه كم كم آب گشته
بنگر كه صادق از غمت بى تاب گشته

تفسير دشت كربلا در سينه توست
دلها گرفتار غم ديرينه توست
با رفتنت ديگر تو آسوده ز دردى
داغ يتيمى را به صادق هديه كردى

دارِ فانى را وداعى خسته داشت
زير لب نامى گران، پيوسته داشت
آخر الامر از تب و تاب ممات
داد ذكر وا حسينايش نجات

اي همصداي کودکان، همبازي بنت الحسين
کي مي زني دل را صلا، اي يادگار کربلا
اي آنکه بين حجره ات، در لحظه هاي آخرين
ذکرت حسين و کربلا، اي يادگار کربلا

كسي كه بود شكافنده‌ي تمام علوم
هزار حيف كه از زهر كينه شد مسموم
سر تو باد سلامت يا رسول ‌الله
وصّي پنجم تو كشته شد، ولي مظلوم

شهادت مظلومانه شمع هدايت و پنجمين بحر کرامت، تسليت و تعزيت.

دلم پر مى ‏زند امشب براى حضرت باقر
كه گويم شرحى از وصف و ثناى حضرت باقر
نديده ديده ى گيتى به علم و دانش و تقوا
كسى را برتر و اعلم به جاى حضرت باقر

اى مهر دل فروز، در آسمان علم
وى يار مه جبين، يا باقرالعلوم
اى حجت خدا، ما را شفيع شو
در روز واپسين، يا باقرالعلوم

سالروز شهادت جانسوز نهال گلشن دين،
نور ديده زهرا، سپهر دانش و بينش،
امام محمد باقر(ع) تسليت باد